Strona Główna
 
       Napisz do nas
     

Szkoła Podstawowa w Czaplach -
Szkołą Uczącą Się

We współpracy z Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności
w Centrum Edukacji Obywatelskiej w Warszawie został opracowany program Szkół uczących się. Ma on pomóc szkołom
w zaprojektowaniu, a następnie przeprowadzeniu zmian w celu zbudowania coraz lepszej szkoły. Powstał Klub Szkół uczących się. Dyrektor szkoły na spotkaniu informacyjnym 21 stycznia 2002 r.
w Centralnym Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie poznała cele, podstawy działania i ludzi, którzy pomagają szkołom się uczyć. Po powrocie ze spotkania przedstawiła Radzie Pedagogicznej główne założenia programu SUS.
Na tym samym posiedzeniu większością głosów nauczyciele postanowili przystąpić do klubu. Liderami SUS zostali:
p. D. Jankowska, p. B. Kamińska, p. M. Orłowska stanowiły grupę
do spraw standardów oraz p. J. Krzyżanowski i p. S. Warczak, tworzący grupę do spraw diagnozy. Wykonaliśmy już sporego "susa",
tzn. przeprowadziliśmy badanie jakości pracy szkoły, prezentowaliśmy raport, wybraliśmy standardy i utworzyliśmy zespoły zadaniowe,
które nad nimi pracują. Nasze działania promowaliśmy w szkole
i otoczeniu (ukazały się artykuły w Gazecie Pomorskiej i Czasie Świecia). Po kilku spotkaniach Rady Pedagogicznej oraz szkoleniu
w Otwocku ostatecznie wybraliśmy cztery standardy, nad którymi obecnie pracujemy.
Zespoły zadaniowe ustaliły wskaźniki i narzędzia do wybranych standardów. W marcu ustalono posiedzenie Rady Pedagogicznej poświęconej sprawozdaniu z realizacji przyjętych zadań w ramach prac zespołów zadaniowych. Następnie po przeprowadzeniu monitorowania wskaźników, które wynikają z przyjętych w szkole standardów, przygotowanie do panelu i sam panel. Wreszcie, mamy nadzieję, meta, czyli tytuł Szkoły uczącej się. Wiadomo, że na tym nasze działania na rzecz poprawy jakości pracy szkoły się nie kończą. Bardzo nam się podobała współpraca z CEO, stąd niedawno podjęliśmy decyzję o przystąpieniu do nowego programu "Szkoła Bliżej Świata".

recenzja Jolanty Bryczkowskiej
recenzja Marii Grolik

Monika Orłowska

 

 

 

© 2003 - 2007 AndLew